News & Events

Յունաստանի Համազգայինի 60 ամեակի շքեղ տօնակատարութիւնը

[ssba]

Յու­նաս­տա­նի ­Հա­մազ­գա­յին ­Հայ Կրթա­կան եւ Մ­շա­կու­թա­յին ­Միու­թեան հիմ­նադ­րու­թեան 60 ա­մեա­կին նշու­մը լա­ւա­գոյն ա­ռիթն էր, որ­պէս­զի գնա­հա­տո­ւի միու­թեան եր­կար ու բազ­մա­պի­սի գոր­ծու­նէու­թիւ­նը, մե­ծա­րո­ւին միու­թեան ծա­ռա­յա­սէր ու հա­ւա­տա­րիմ ան­դամ­նե­րը եւ ու­րո­ւագ­ծո­ւին յա­ռա­ջիկա­յի մար­տահ­րա­ւէր­նե­րը։

Յու­նաս­տա­նի ­Հա­մազ­գա­յի­նի 60 ա­մեա­կին նո­ւի­րո­ւած հան­դի­սու­թիւ­նը կը մի­տէր ար­ժա­նա­ւո­րա­պէս նշե­լու կա­րե­ւոր այս թո­ւա­կա­նը, ճանչ­նա­լու եւ ճանչց­նե­լու միու­թեան գոր­ծե­լա­դաշ­տի բնա­գա­ւառն ու կա­րո­ղա­կա­նու­թիւն­նե­րը։

Տօ­նա­կա­տա­րու­թիւ­նը տե­ղի ու­նե­ցաւ Ա­թէն­քի «Ան­նա եւ ­Մա­րիա ­Քա­լու­թա» թա­տե­րաս­րա­հին մէջ, ­Շա­բաթ՝ 26 ­Նո­յեմ­բեր 2016-ին, ե­րե­կո­յեան ժա­մը 7։30ին։ ­Յայ­տա­գի­րը բա­ցո­ւե­ցաւ յատ­կա­պէս պատ­րաս­տո­ւած պատ­մա­կան-վա­ւե­րագ­րա­կան ե­րի­զի մը ցու­ցադ­րու­թեամբ, որ ան­ցեալն եւ ներ­կան ցոյց տա­լու ծա­ռա­յեց։ ­Պաս­տա­ռին վրայ տո­ղան­ցե­ցին միու­թեան թա­տե­րա­կան, պա­րա­խում­բի եւ երգ­չա­խում­բի վար­չու­թեանց, ­Հա­մազ­գա­յի­նի գրա­կան-գե­ղա­րո­ւես­տա­կան ե­րե­կո­նե­րուն մաս­նակ­ցած հին ու նոր դէմ­քեր, որ շատ յստակ դար­ձու­ցին գա­ղու­թի հա­րիւ­րա­ւոր ան­ձե­րու ներ­կա­յու­թիւ­նը՝ ­Հա­մազ­գա­յի­նի ջեր­մե­ռանդ ու մեծ ըն­տա­նի­քին մէջ։

Ձեռ­նար­կին ներ­կայ գտնո­ւե­ցան թե­մա­կալ ա­ռաջ­նորդ ­Խո­րէն Արք. ­Տող­րա­մա­ճեան, ­Գո­քի­նիոյ հո­գե­ւոր հո­վիւ ­Վահ­րիճ Վրդ. ­Ղա­րա­խա­նեան, Համազգայինի Կեդրոնական Վարչութեան ատենապետ Մկրտիչ Մկրտիչեան, Հ.Յ.Դ. ­Կեդ­րո­նա­կան ­Կո­մի­տէի, ­Յու­նա­հա­յոց Ազ­գա­յին ­Վար­չու­թեան, ­Հայ Կա­պոյտ ­Խա­չի, Հ.Մ.Ը.Մ.ի ու Հ.Յ.Դ. ե­րեք շրջան­նե­րու ­Կո­մի­տէ­նե­րու ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­ներ, ­Հա­մազ­գայ­նա­կան­ներ, հայ­րե­նա­կից­ներ։

Բաց­ման խօս­քով հան­դէս ե­կաւ հան­դի­սա­վար՝ ­Հա­մազ­գա­յի­նի ­Յու­նաս­տա­նի Շր­ջա­նա­յին ­Վար­չու­թեան ան­դամ Հ­ռիփ­սի­մէ ­Յա­րու­թիւ­նեան, որ խօ­սե­ցաւ միու­թեան հիմ­նադ­րու­թեան պայ­ման­նե­րուն մա­սին՝ շեշ­տե­լով հայ մշա­կոյ­թի պա­հա­պանն ու քա­րո­զի­չը հան­դի­սա­նա­լու միու­թեան յանձ­նա­ռու­թիւ­նը։

Տօ­նա­կա­տա­րու­թեան գլխա­ւոր բա­նա­խօսն էր ­Հա­մազ­գա­յի­նի ­Կեդ­րո­նա­կան ­Վար­չու­թեան ա­տե­նա­պետ ընկ. Մկր­տիչ Մկր­տի­չեան, որ խօ­սե­ցաւ միու­թեան գոր­ծու­նէու­թեան յա­ւե­լեալ ամ­րապնդ­ման եւ նոր մթնո­լոր­տի մը ստեղծ­ման մա­սին։ Ան շեշ­տեց մեր ժո­ղո­վուր­դին առ­ջեւ մեր յանձ­նա­ռու­թեան վե­րա­հաս­տատ­ման կա­րի­քը, ժա­մա­նա­կավ­րէ­պը թօ­թա­փե­լու եւ նոր մի­ջոց­ներ ու մտայ­նու­թիւն­ներ որ­դեգ­րե­լու անհ­րա­ժեշ­տու­թիւ­նը՝ միա­ժա­մա­նակ հին, ան­ժա­ման­ցե­լի ար­ժէք­նե­րը պահ­պա­նե­լով, ա­նոնց­մէ ներշն­չո­ւե­լով եւ ու­ղե­ցոյց քա­ղե­լով։

Ձեռ­նար­կի գե­ղա­րո­ւես­տա­կան բաժ­նով հան­դէս ե­կաւ ե­րի­տա­սարդ տա­ղան­դա­ւոր դաշ­նա­կա­հա­րու­հի ­Վար­դե­նի Ս­պար­դա­լեան, որ դաշ­նա­կի վրայ կա­տա­րեց Առ­նօ ­Պա­պա­ճա­նեա­նի «Nocturne-­Գի­շե­րա­յին» եւ «­Վա­ղար­շա­պա­տի պար» կտոր­նե­րը՝ ար­ժա­նա­նա­լով ներ­կա­նե­րու ջերմ գնա­հա­տան­քին ու ծա­փա­հա­րու­թիւն­նե­րուն։

Իսկ ա­ւար­տին ե­լոյթ ու­նե­ցան ­Հա­մազ­գա­յի­նի «­Նա­յի­րի» պա­րա­խում­բի տղաքն ու աղ­ջիկ­նե­րը, ի­րենց ղե­կա­վար ընկ. Էտ­կար Է­կեա­նի պա­րու­սու­ցու­թեամբ։ «­Կար­միր ­Նուռ» եւ «­Շա­տա­խի» պա­րե­րու ներ­կա­յաց­մամբ՝ ա­նոնք հմա­յե­ցին ներ­կա­նե­րը եւ ջերմ ու խան­դա­վառ մթնո­լորտ ստեղ­ծե­ցին։

Հան­դի­սու­թեան երկ­րորդ բա­ժի­նը ամ­բող­ջու­թեամբ յատ­կա­ցո­ւած էր ­Յու­նաս­տա­նի ­Հա­մազ­գա­յի­նի շար­քե­րը հա­մալ­րած հա­րիւ­րա­ւոր նո­ւի­րեալ­նե­րուն, ո­րոնք ան­վա­րան հա­ւատ­քով ու հա­մեստ ծա­ռա­յու­թեամբ ա­պա­հո­վե­ցին միու­թեան փա­ռա­պանծ եր­թը։ 

Շ­նոր­հա­կա­լու­թեան եւ ե­րախ­տա­գի­տու­թեան զգա­ցում­նե­րով, նշո­ւե­ցաւ բո­լոր նո­ւի­րեալ­նե­րու գոր­ծու­նէու­թիւ­նը՝ յատ­կա­պէս պատ­րաս­տո­ւած կարճ ե­րի­զով մը։ Ա­պա՝ բեմ հրա­ւի­րո­ւե­ցան օ­րո­ւան պար­գե­ւատ­րեալ­նե­րը, ո­րոնք անձ­նո­ւի­րա­բար ծա­ռա­յե­ցին միու­թեան տար­բեր դիր­քե­րէ։ Ա­հա­րոն Ս­տե­փա­նեան, ­Ծա­ղիկ ­Գա­զան­ճեան, Ե­ղիս ­Թեր­զի­պա­շեան, ­Սո­նա Ս­պար­թա­լեան, ­Կի­րա­կոս Մկր­տի­չեան, ­Մի­քա­յէլ ­Տիլ­սի­զեան, ­Յա­կոբ ­Ճէ­լա­լեան, ­Յով­հան­նէս ­Տու­մա­նեան, ­Շա­քէ Էլ­մա­սեան, ­Շա­քէ Ա­ճէ­րեան, ­Յա­րու­թիւն ­Նալ­ճեան։

Իւ­րա­քան­չիւ­րին մա­սին կարճ ներ­կա­յա­ցում մը տրո­ւե­ցաւ հան­դի­սա­վա­րին կող­մէ՝ նշե­լով պար­գե­ւատ­րեալ­նե­րու միու­թե­նա­կան բա­րո­յա­կան տի­պարն ու ծա­ռա­յա­սէր գոր­ծու­նէու­թիւ­նը։ 
Հա­ղոր­դա­կան, ջերմ ու յու­զիչ մթնո­լոր­տի մէջ տե­ղի ու­նե­ցաւ մե­ծա­րո­ւող ­Հա­մազ­գայ­նա­կան­նե­րու պար­գե­ւատ­րու­մը՝ թե­մա­կալ ա­ռաջ­նորդ ­Խո­րէն Արք. ­Տող­րա­մա­ճեա­նի, ­Հա­մազ­գա­յի­նի ­Կեդ­րո­նա­կան ­Վար­չու­թեան ա­տե­նա­պետ ընկ. Մկր­տիչ Մկր­տի­չեա­նի եւ ­Հա­մազ­գա­յի­նի ­Յու­նաս­տա­նի Շր­ջա­նա­յին ­Վար­չու­թեան ա­տե­նա­պետ ընկ. ­Յով­սէփ ­Պա­րա­զեա­նի ձե­ռամբ։

Պար­գե­ւատ­րում­նե­րու ա­ւար­տին ներ­կա­նե­րուն իր պատ­գա­մը փո­խան­ցեց թե­մա­կալ ա­ռաջ­նորդ ­Խո­րէն Արք. ­Տող­րա­մա­ճեան՝ վեր առ­նե­լով ­Հա­մազ­գա­յի­նի նո­ւի­րեալ ա­ռա­քե­լու­թիւ­նը՝ հայ մշա­կոյ­թի ճամ­բով ազ­գա­յին պատ­կա­նե­լու­թեան գի­տակ­ցու­թիւ­նը խո­րաց­նե­լու ու ե­րի­տա­սարդ սե­րունդ­նե­րուն մօտ ար­մա­տա­ւո­րե­լու ի­մաս­տով, ինչ­պէս նաեւ՝ հա­ւա­տա­րիմ մնա­լու մեր ազ­գա­յին ար­ժէք­նե­րուն, ի՛նչ ալ ըլ­լան մեր շուրջ յա­մե­ցող պա­տե­րազմ­ներն ու դժո­ւա­րին պայ­ման­նե­րը։ Ան անդ­րա­դար­ձաւ մեր լե­զո­ւի, մշա­կոյ­թի ու ազ­գա­յին կեան­քի մա­սին, որ ո­գե­կան վե­րա­նո­րոգ­ման կամք կը պա­հան­ջեն, որ­պէս­զի ծաղ­կին ու յա­րա­տե­ւեն բո­լոր մի­ջա­վայ­րե­րուն մէջ։ Սր­բա­զան ­Հայ­րը խո­րա­պէս գնա­հա­տեց պար­գե­ւատ­րեալ ­Հա­մազ­գայ­նա­կան­նե­րու օ­րի­նա­կե­լի ծա­ռա­յու­թեան մար­զը։

Ձեռ­նար­կը իր ա­ւար­տին հա­սաւ կազ­մա­կեր­պիչ­նե­րու եւ ներ­կա­նե­րու այն հա­ւատ­քով ու հա­մո­զու­մով, թէ կառ­չած պէտք է մնալ հայ մշա­կոյ­թին, հայ լե­զուին ու ազ­գա­յին կեան­քին՝ պահ­պա­նե­լով աշ­խոյժ գոր­ծու­նէու­թիւն, որ սե­րուն­դէ սե­րունդ, սի­րով ու հա­ւատ­քով պի­տի ըն­թա­նայ։ Որ­պէ՛ս­զի յա­ջոր­դող տաս­նա­մեակ­նե­րուն, ինչ­պէ՛ս մին­չեւ այ­սօր, միաս­նա­բար շա­րու­նա­կո­ւի ազ­գա­յին մեր ա­ռա­քե­լու­թիւ­նը, ներգ­րա­ւե­լով ե­րի­տա­սարդ սե­րունդ­նե­րը, ո­րոնք ի­րենց հետ պի­տի բե­րեն նոր շունչ, նոր ուժ ու նոր ո­գե­ւո­րու­թիւն:

Համազգայինի Կեդրոնական Վարչութեան ատենապետ Մկրտիչ Մկրտիչեանի այս առիթով արտասանած խօսքը ընթերցել այստեղ:

Facebook Iconfacebook like buttonYouTube Icon